Godt å sjå at humoren var på plass allerede då.

Her kjem eit aldri så lite bilderas frå 1. mai helga i Ortnevik.

Vårteikna er å finne alle stader no, og godt è da!

Det er fredag, siste dagen i april.

Sjølvmeldinga skal inn, og som den smarte økonomen eg er satsar eg på at alt stemmer, uten å ha sett på den. Har berre sett på resterande skatt, det er det einaste eg bryr meg om i desse pengelause tider.

I morgon er det mai, den beste månaden. I mai har eg bursdag, kanskje ikkje så stort lenger, men dagen er der for meg, og eg kan kose meg litt ekstra. Dette er også måneden heimbygda spelar opp til jazz, den store jazzhelga, BALEJAZZ.

Mens eg sit her og ser fram til varmare tider, jazz, vin og gode folk, ventar eg. Eg ventar og ventar på pengane mine. Pengane mine kjem frå lånekassen, og det tek tid. Siste utbetaling fekk eg i desember, men sidan eg skal ha foreldrestipend må eg skjøne at det tek litt ekstra tid. LITT EKSTRA TID?! Jada, eg er tolmodig, synst eg har vore veldig tolmodig no, men det finst da grenser for meg også.

Sjekka status på utbetaling:

Gjeldsbrev: IKKJE MOTTATT!

Neivel? Kor lang tid tek det å sende ting i posten om dagen? Eg sendte brevet på mandag, og no er det, som sagt fredag. Eg er lei, eg er lei og oppgitt over heile systemet.

Fuck it!

Da har eg endelig begynt å trene igjen. Har vert støttemedlem lenge nok no, og pila på vekta går feile vegen.

Det er slutt på sjokolade kvar kveld, no er det trening som gjeld, og ca sånn ser eg ut når eg trenar:

I dag er det akkurat 4 månedar sidan lille Tuva såg dagens lys i Førde.

Ho har vokse, smilt, sove og vore våres lille prinsesse kvar einaste dag i desse månadane, tenk så heldige vi er som får ha ei slik snill og nydelig jente her hos oss :)